تنگناهایی که استفاده از کربن فعال پودری را محدود می کند

طبق تحقیقات ما، استفاده از فناوری جذب کربن فعال پودری در گیاهان آب یک فناوری بسیار امیدوارکننده است. با این حال، به دلیل عدم رسیدگی صحیح به محدودیت‌های این فناوری از نظر کاربرد، ارائه کامل مزایای فناوری کربن فعال پودری دشوار است و در نتیجه نتوان به نتایج عملی دست یافت. استفاده از این فناوری در نیروگاه های آبی باید به دو موضوع عمده بپردازد: مبانی نظری و کاربرد.
مسائلی که باید در تئوری به آنها پرداخت
(1) بر اساس کیفیت آب آب خام گیاه آب، به ویژه توزیع وزن مولکولی مواد آلی، نوع کربن فعال پودری را که باید اضافه شود، تعیین کنید.
(2) دوز معقول و مقرون به صرفه را بر اساس کیفیت آب واقعی کارخانه آب تعیین کنید.
(3) تعیین یک نقطه و روش اضافه مناسب و معقول بر اساس فرآیند تولید موجود کارخانه آب برای رفع تناقض بین رقابت جذب بین کربن فعال پودری و منعقدکننده و بهبود کارایی کربن فعال پودری.
در شرایط یکسان، انواع مختلف کربن فعال پودری توانایی های متفاوتی برای جذب و تصفیه مواد آلی دارند (میزان حذف 16 درصد متفاوت است). به طور مشابه، با توجه به ویژگی های فرآیند تصفیه آب کارخانه آب، تأثیر نقاط مختلف دوز نیز نسبتاً زیاد است. این عمدتا به دلیل ویژگی های آب خام و نتایج رقابت بین انعقاد و جذب است. دوز باید در برنامه کاربردی پروژه بر اساس مقدار مورد انتظار هدف (CODMn آب سابق) و هزینه عملیاتی تعیین شود.
به عنوان یک اقدام اضطراری، افزودن کربن فعال پودری در برخی از کارخانه های آب آزمایش شده است، اما نتایج کاربرد این فناوری ترکیبی است. تحقیقات نشان می دهد که با توجه به شرایط واقعی کارخانه آب، لازم است روش های مناسب برای حل سه مشکل فوق مورد بررسی قرار گیرد. به خصوص برای جریان های مختلف فرآیند درمان، انتخاب یک نقطه دوز معقول و روش دوز بسیار مهم است. بنابراین در کاربرد این فناوری باید توجه کافی به اعمال اثر کربن فعال پودر شده در حذف آلودگی به صورت اقتصادی و موثر شود.